HAYVANLARDA AĞLAR

Bügün burada yazmaya ve tüm site dostlariyla paylaşmaya çalişacagim olay,daha binek çagina gelmeyen toy bir atin aci hikayesidir. Burada esas olarak üzerinde duracagim konu bir atin sahibini öldürmesi ve sahibini yitirmesinden sonra kendini bir intihara sürükleyişini ve bilinmeyen dünyasinin iç yüzünü anlatmaya çalişacagim.

Bu olayin canli bir tanigiyim. Bir birey olarak, bu olayda çok etkilendim. Olay adeta ruhuma bilincime islendi. Büyüdükçe bu olay benle birlikte büyümeye başladi. Hep benligimin bir gölgesi oldu. O zamanlar daha küçücük bir çoçuktüm. Yaş ilerledikçe, her geçen gün ben büyüdükçe olayi daha derinlemesine algilamaya ve tanimlamaya başladim. Orta okul, lise çaglarina gelince bu olayin hikayesini yazmayi düşündüm. Ama bir türlü yazma firsatim ve imkanim olmadi.Bu olay hep kafamda ilk günkü gibi canli ve kanayan bir yara gibi durmaya devam etti. Ancak yilar sonra bu çok etkilendigim yaşanmiş gerçek olayi yazmaya başladim. Inşallah bir gün tüm detaylariyla yazdigim bu hikayeyi kitaplaştirmak nasip olur.

Bügün burada bu hikayeyi dataylariyla  degilde bir yaniyla, özelikle de atin kendini nasil bir intihara sürükledigini özetliyerek  siz degrli arkadaş, dost ve akrabalarla paylaşmak istiyorum. Bu hikayeyi bügün burada sizlerle paylaşmamin bir vesileside sevgili kardeşim Selçuk'un istegi ve israriyla oldu. Tabi Selçuk'un israri bana sizler gibi güzel insanlarla paylaşmayi nasip etmiştir. Dolayisile sizlerle birlikte olamak ve sizlerle paylaşmaktan sonderece memnunum. Inaninki olaya her dönüp baktigimda,gözlerim doluyor ve icim aciyor. Olayda beni en çok etkiliyen bir etkende abimin, öldürümünden çok,hayvanin o siralar çektigi acilar ve izdiraplar gözlerimin önüne geliyor. Böylece her defasinda içim aciyor ve gözlerim bogulaniyor.

Evet simdi asil konuya geçelim. Bir gün köyümüz Karapinar'da, köyümüzün bekcisi var olan bir bulaşici hastaliktan dolayi, köyde ati olan herkes atini karakurt nahiyesine götürüp baytara saglik kontrolunden geçirmesi çagrisi yapti. O zamanlar köyün tüm atlari gece gündüz daglara sali verilirdi. Hayvanlar guruplar halinde daglarda otlanip besleniyorlardi. Köy bekçisinin duyrusu üzerine herkes gidip daglarda atlarini getirmeye başladi. Böylece hikayenin kahramani ve benimde büyük kardeşim olan Ismat abimde gidip atini otlandigi daglarda yakalayip getirdi. Içi içine sigmiyordu. Bahsi edilen bulaşici hastaliktan atini korumak için, bir an önce atini baytara götürmek istiyordu.

Ismet abim atini seviyordu. Hemde herkesin fark etigi büyük bir sevgi. Nasil sevmesin? O at, Ismet'e büyük ablasi Gozel evlenirken xelat (Hediye) olarak verilmişti. Eskiden kizlar evlendirilirken, başlik parasinin yani sira birde kiz tarafindan bir kardeş, amca yada bir yakinina özel bir hediye verilirdi. Bu hediye xelat adi altinda, genelde at, silah yada altin saat gibi ismi ve agirligi olan seylerden seçilirdi. Evet Ismet abimede ablasinin xelatti olarak zeyti karasi gibi parliyan şirin bir at verilmişti. Ismeti'in xelat'i henüz binek çagina gelmemişti. O da daglarda diger atlarla alabildigince beslenmiş  sevimli bir yumurcagi andiriyordu. Ismet abim ati eve getirmiş Karakurt'a gitmek için son hazirliklari yapiyordu. Ne hikmetse o gün Ismetin dişinda hic birimiz yaninya yaklaşamiyorduk. Ismet abi xelat atin boynunu okşuyor timarini yapiyordu. Hayvnan çok titrek,hareketli ve bir türlü yerinde duramiyordu. Ben durdugum yerde atin güzeligini ve abimin ona verdigi degeri merakla seyrediyordum. Ismet'in ati henüz binek ati olmadigindan, gem yerine boynuna kalin kendirden bir ip geçirmişti. Ismet abim evden ayrilirken yolda arkadaşlariyla yemek için bir karpuzda yanina aldi. Atin bir yerlere kaçmamasi icin;atin boynundaki ipin bir ucunuda bilegine bagladi. Bu durum sanki biraz sonra olacaklarin bir hazirligiydi.

Reşat KARADAĞ

Devamı forumda...