KÖYDEN NE HABER

Karlar yağdı,yollarımız kapandı,
Gelemedim,bizim köyden nehaber.
Boşanmış köyümüz kimse kalmadı,
Üç beş yaşlı yaşar, köyden bu haber.

Geçti köyde ,acı tatlı günümüz.
Mezarlıkta yatar,ana babamız.
Gurbet elde, sılam olmuş köyümüz.
Uzaktayım,bizim köyden ne haber.

Dedelerim öldü,babamız gitti.
Gençliği kalmadı ,köyü terk etti.
Çakallar,tilkiler köyüme girdi.
Issız kalmış evler,köyden bu haber.

Koyun,kuzu,otarırdım dağında,
Elma,armut,vişne dutu bağında,
Ayrıldım köyümden,geçlik çağımda,
Gelemedim,bizim köyden nehaber.

Köyde artık kimse tandır yakmıyor.
Horozlar ötmüyor,baca tütmüyor.
Boş kalmış tarlalar,eken olmuyor.
Soranlara köyümüzden bu haber.

Bahçeler lahana,kartol doluydu.
Ambarlar buğdayla,arpa doluydu.
Ağıllar koyunla,kuzu doluydu.
Gelemedim bizim köyden ne haber.

Koyunla,kuzudan nesil kalmadı.
Lahana kartoldan,eser kalmadı.
Arpayla,buğdaydan tohum kalmadı.
Soruyorsan kardaş,köyden bu haber.

Yoğunhasan köyümüzün iş yeri.
Ekilir bostanlar,bağların yeri.
Kavun,karpuz,salatanın bol yeri.
Burnumda tütüyor,köyden ne haber.

Yoğunhasanıma giden kalmadı.
Orada bostanı, eken kalmadı.
Viran olmuş bağlar,bakan kalmadı.
Soruyorsan kardaş,köyden bu haber.

Karakurt'um ömrüm geçti sılada,
Gece,gündüz,aklım fikrim orada.
Gelirisem ereceğim murada.
Gelemedim, köyümüzden ne haber.

Hastalandım,ciğerlerim hep narda.
Gün boyu bakarım,gözüm mezarda.
Kimi soruyorsan,hepisi orda.
Yatıyor kardaşım,köyden bu haber.

                        Atilla KARAKURT