Karapınar'dan ayrıldın
Sarıkamış'a yerleştin
Rızkın için hep çalıştın
Gurbet sana zordur kardaş.

Zülküf,Melik,Mamoş oğlun
Ayşe Hanım bekler yolun
Kalp krizi oldu sonun
Hayat böyle ,kalleş kardaş.

Gurbet sana, mekan oldu
Doğduğun köy, sılan oldu
Zülküf Melik oğlun oldu
Mamoş yetim kaldı kardaş.

Evin barkın viran oldu
Anan baban yandı durdu
Bacıların saçın yoldu
Mezar taşın umut kardaş.

Ölümüne kahr eyledik
Ölüm Haktır ,sabreyledik
Mezarını terkeyledik
Allah olsun dostun kardaş.

Zamansız ayrıldın bizden
Tüm dostların üzdün birden
Sana dua hepimizden
Ahirete göçtün kardaş.

Karakurt’um, unutmadım
İnan, sana doyamadım
Destanını yazamadım
Sakın, küsme benden kardaş.

               Atilla KARAKURT